W niedawnej interpretacji Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS) potwierdził, że nieodpłatne otrzymanie materiałów marketingowych w przypadku dystrybutora o ograniczonych funkcjach i ryzykach nie stanowi przychodu z nieodpłatnych świadczeń w rozumienia art. 12 ustawy CIT. Jednocześnie dystrybutor będzie uprawniony do złożenia oświadczenia o rynkowym charakterze transakcji z podmiotami powiązanymi stanowiącego element deklaracji TPR-C.

Wnioskodawca – polska spółka – należy do międzynarodowej grupy kapitałowej. Struktura grupy opiera się na dwóch klastrach: produkcyjno-zaopatrzeniowym oraz sprzedaży i dystrybucji. Podmioty stanowiące klaster sprzedaży i dystrybucji ponoszą pewne, ograniczone ryzyka związane z rynkami swojej działalności oraz procesami wewnętrznymi, jednak ich ogólny wkład w wartość grupy oraz udział w jej ryzykach jest ograniczony.

Wnioskodawca funkcjonuje jako dystrybutor o ograniczonych funkcjach i ryzykach i tym samym wchodzi w skład sprzedażowo-dystrybucyjnego klastra grupy. Spółka jest odpowiedzialna za sprzedaż i dystrybucję dla dealerów i sprzedawców detalicznych na rynkach Europy Środkowo-Wschodniej. Przedmiotem działalności Spółki, obok sprzedaży hurtowej ,są również kwestie związane z marketingiem. Należy jednak podkreślić, że w ramach swojej działalności marketingowej Wnioskodawca opiera się na globalnych strategiach stworzonych dla każdej z marek należących do grupy. Strategie opracowywane są dla całego obszaru Europy, Bliskiego Wschodu i Afryki (EMEA) przez centralny zespół marketingowy w ramach jednej ze spółek wchodzących w skład grupy. W konsekwencji materiały marketingowe takie jak katalogi, ekspozycje  czy odzież promocyjna są w większości projektowane przez zespół marketingowy.

Część materiałów marketingowych Spółka otrzymuje nieodpłatnie od podmiotu powiązanego mającego siedzibę w Niemczech. Następnie materiały są przekazywane dalej (bez dodatkowej odpłatności) na rzecz klientów końcowych lub wykorzystywane do działań marketingowych przez Wnioskodawcę w ramach jego działań promocyjnych.

Zdaniem Spółki otrzymane materiały marketingowe nie powinny stanowić dla niej przychodu z nieodpłatnych świadczeń. W swojej argumentacji Spółka podkreślała, że powstanie przychodu podatkowego zawsze wiąże się z pewnym przysporzeniem majątkowym. Aby nieodpłatne świadczenie zgodnie  z art. 12 ustawy CIT stanowiło przychód, powinno ono przyczyniać się do przyrostu aktywów lub zmniejszenia pasywów podatnika. Wnioskodawca wskazał, że brak odpłatności wynika z jego profilu funkcjonalnego (lokalnego dystrybutora o ograniczonych ryzykach), w związku z którym materiały marketingowe służące kreowaniu wizerunku całej grupy przynoszą w praktyce wymierne korzyści podmiotom powiązanym pełniącym funkcje producentów. Podkreślił też, że wpływ na ostateczną formę materiałów marketingowych mają podmioty powiązane będące producentami. Dodatkowo, te materiały, które ostatecznie trafiają do klientów grupy nie stanowią towaru handlowego – Spółka nie dostaje za nie żadnego dodatkowego wynagrodzenia.

Dodatkowe pytanie Spółki dotyczyło oświadczenia o rynkowości transakcji z podmiotami powiązanymi, które stanowi element formularza TPR-C. Przepisy wprost regulują przypadek nieodpłatnych świadczeń stanowiących przychód podatkowy zgodnie z art. 12 ustawy CIT. Zgodnie z art. 11t ust. 2b ustawy CIT ceny transferowe ustala się za rynkowe jeżeli przychód dla celów podatkowych został wykazany zgodnie z zasadą ceny rynkowej. Wnioskodawca chciał potwierdzić czy prawidłowa jest jego argumentacja, zgodnie z którą w przypadku gdy nieodpłatnie otrzymane materiały marketingowe nie zostały uznane za generujące przychód podatkowy, należy tym samym uznać, że podmiot niepowiązany pełniący rolę dystrybutora o ograniczonych funkcjach i ryzykach w analogicznej transakcji również otrzymałby materiały marketingowe od producenta za darmo. Przy przyjęciu powyższej argumentacji za słuszną należałoby uznać, że nieodpłatne otrzymanie materiałów marketingowych odbyło się na warunkach rynkowych i w konsekwencji Spółka byłaby uprawniona do złożenia oświadczenia o rynkowości zawieranych transakcji.

DKIS w przypadku obydwu pytań uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe i odstąpił od uzasadnienia swojej oceny.