Z wnioskiem wystąpiła polska spółka akcyjna sprzedająca wyroby gotowe podmiotom powiązanym. Wnioskodawca co do zasady w swojej działalności opierał się na polityce cen transferowych przyjętej w grupie. Na tej podstawie opierał cenę sprzedaży na wcześniej ustalonym, rynkowym wskaźniku narzutu. Jednak w przypadku wybranych odbiorców i wyrobów zastosowanie miały preferencyjne ceny sprzedaży (poniżej założonego kosztu wytworzenia).

Spółka nie mogła skorzystać z korekty cen transferowych przewidzianej w artykule 11e Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Ustawa o CIT) co najmniej z dwóch powodów. Po pierwsze nie została spełniona przesłanka z art. 11e pkt 1 Ustawy o CIT, tzn. w ramach transakcji kontrolowanych realizowanych w trakcie roku ustalone warunki nie odpowiadały warunkom, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane (trudno uznać, żeby podmiot niepowiązany sprzedał wyroby w cenie poniżej kosztu wytworzenia). Ponadto kontrahenci spółki nie dokonali korekt swoich kosztów, co stanowi warunek do zastosowania korekty cen transferowych wskazany w art. 11e pkt 3 Ustawy o CIT.

Podatnik, chcąc zachować możliwość złożenia informacji TPR-C zawierającej oświadczenie o rynkowym charakterze cen transferowych, rozpoznał przychód w wysokości odpowiadającej różnicy pomiędzy faktyczną ceną transakcyjną a ceną wynikająca z polityki cen transferowych. Tak obliczony, dodatkowy przychód został następnie opodatkowany, a właściwy podatek został uiszczony z zachowaniem wszystkich ustawowych terminów.