Istota sprawy

Sprawa dotyczyła prawa do zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych (CIT) zagranicznego funduszu inwestycyjnego z siedzibą w Luksemburgu.

Jedną z przesłanek korzystania ze zwolnienia podatkowego dla zagranicznej instytucji wspólnego inwestowania jest to, aby była ona zarządzana przez podmiot posiadający zezwolenie wydane przez właściwe organy nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym podmiot ten ma siedzibę. Polskie organy podatkowe interpretowały tę przesłankę wąsko, odwołując się do ustawy o funduszach inwestycyjnych.

Zgodnie z prawem krajowym, instytucje wspólnego inwestowania są co do zasady zarządzane przez podmiot zewnętrzny (tj. towarzystwo funduszy inwestycyjnych) Taka interpretacja prowadziła do przyznania prawa do skorzystania ze zwolnienia jedynie zagranicznym funduszom inwestycyjnym zarządzanym wewnętrznie i odmowy tego prawa funduszom zarządzanym wewnętrznie.

W konsekwencji, ze zwolnienia podatkowego wykluczone były np. fundusze inwestycyjne z siedzibą w Luksemburgu, gdzie, zgodnie z lokalnym prawem, w określonych sytuacjach mogą być one zarządzane wyłącznie wewnętrznie.

Rozstrzygnięcie

Sąd UE orzekł, że artykuł 63 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom państwa członkowskiego, które przewidują, iż jedynie przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania zarządzane przez podmiot zewnętrzny, prowadzący działalność na podstawie zezwolenia wydanego przez właściwe organy nadzoru nad rynkiem finansowym państwa siedziby, może korzystać ze zwolnienia z CIT.

Sąd UE podkreślił, że takie ograniczenie jest sprzeczne z unijną swobodą przepływu kapitału, gdyż nie przyznaje zwolnienia przedsiębiorstwom zbiorowego inwestowania zarządzanym wewnętrznie, utworzonym zgodnie z przepisami innego państwa członkowskiego, w sytuacji gdy krajowe prawo dopuszcza jedynie tworzenie przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania zarządzanych zewnętrznie.

Konsekwencje wyroku dla funduszy inwestycyjnych

Wyrok otwiera nowe możliwości inwestycyjne dla funduszy inwestycyjnych z siedzibą w Luksemburgu oraz innych państwach, w których przepisy przewidują zarządzanie wewnętrzne. Ukształtowanie pozytywnej wykładni przepisów wzmocni atrakcyjność Polski jako miejsca do lokowania inwestycji i stanowi istotny krok w harmonizacji przepisów podatkowych w zakresie zwolnień inwestycyjnych w ramach Unii Europejskiej, co może znacząco wpłynąć na praktykę interpretacyjną w Polsce i innych państwach członkowskich.

(wyrok Sądu UE z dnia 27 lutego 2025 r. w sprawie C-18/23)

Potrzebujesz dodatkowych informacji? Napisz do nas: Tomasz Grzegórski