W interpretacji indywidualnej o sygnaturze 0111-KDIB1-2.4010.313.2023.2.AK Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że spółka, która przy zawieraniu umowy kredytowej otrzyma gwarancje od podmiotu powiązanego, nie powinna wykazywać przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia proporcjonalnie podczas całego okresu trwania zabezpieczenia, a od razu z datą zawarcia poszczególnej umowy gwarancyjnej. Warto zaznaczyć, że takie podejście nie było dotychczas praktykowane, a sama interpretacja rodzi dodatkowe wątpliwości wynikające ze stanowiska organu.

Tło zapytania

Wnioskodawca zawarł z bankiem umowy kredytowe, które zostały zabezpieczone poprzez nieodpłatne gwarancje udzielone przez podmiot powiązany. Należy zaznaczyć, że w przedstawionym wniosku wskazano, że wymienione umowy gwarancji mogą ulegać licznym zmianom, w tym przykładowo w zależności od warunków rynkowych suma gwarancyjna czy czas trwania gwarancji również podlegają dostosowaniom. Za udzielenie gwarancji nie przysługuje wynagrodzenie. W związku z tym, wnioskodawca corocznie wykazuje przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia, ustalając go z uwzględnieniem przygotowanej analizy cen transferowych zawierającej dane na temat transakcji takiego samego rodzaju tylko zawartych między podmiotami niepowiązanymi.

Zapytanie

Jednym z zadanych pytań była kwestia, czy przychód z nieodpłatnego świadczenia w postaci udzielonych gwarancji powinien być ustalany i rozpoznawany w każdym roku podatkowym przez cały okres obowiązywania gwarancji. Zdaniem wnioskodawcy przychód z nieodpłatnego świadczenia w postaci udzielonych gwarancji powinien być ustalany i rozpoznawany w każdym roku podatkowym przez cały okres obowiązywania gwarancji.

Stanowisko organu podatkowego

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej odnosząc się do momentu rozpoznania przychodu jednoznacznie stwierdził, że powstaje on w dacie jego otrzymania i uznaje za zasadne rozpoznanie przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia w roku podatkowym, w którym nieodpłatne gwarancje zostały podmiotowi udzielone. Zdaniem Dyrektora KIS w tym bowiem momencie wystąpiło przysporzenie związane z brakiem obowiązku zapłaty za świadczenie i wskazał na brak podstaw do rozliczania przychodu z tego tytułu przez cały okres obowiązywania umowy. W konsekwencji Wnioskodawca zobowiązany jest do rozpoznania przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia jednorazowo w momencie uzyskania zabezpieczenia.

Nasz komentarz

Podejście stosowane przez wnioskodawcę przy dokonywaniu rozliczeń wydaje się być zgodne z przyjętą praktyką. Większość gwarancji oferowanych przez podmioty trzecie wiąże się z uiszczaniem odpowiednich opłat za otrzymaną gwarancję proporcjonalnie w całym okresie ich obowiązywania. Rozpoznanie przychodu z nieodpłatnego świadczenia wynikającego z nieodpłatnie otrzymanej gwarancji w oparciu o analizy porównawcze określające rynkowy poziom świadczenia pozwala na uwzględnienie zmienności warunków umów gwarancyjnych w okresie ich obowiązywania.

Warto zaznaczyć, że w treści interpretacji brak jest odniesienia do kluczowej kwestii jaką jest to, czy jednorazowe rozpoznanie przychodu powinno uwzględniać kwoty za cały okres zobowiązania, czy tylko za jeden dany rok podatkowy, co w przypadku wnioskodawcy, jak i innych podmiotów będących w podobnej sytuacji, może być znaczące. Wynika to z faktu, że niektóre umowy gwarancyjne wskazane przez wnioskodawcę trwają dłużej niż 10 lat. Powstanie obowiązku jednorazowej zapłaty od razu za cały okres trwania gwarancji, może stanowić nadmierne obciążenie podatkowe, nieodzwierciedlające praktyki związanej z udzielaniem gwarancji. Z kolei jednorazowe rozpoznanie przychodu w kwocie, która obejmowałaby krótszy okres aniżeli ten objęty gwarancją mogłoby nie odzwierciedlać wartości rynkowej przysporzenia.